Kan digitaal film verslaan? En hoe lang duurt dat nog?

Ik start hier maar een topic over dit onderwerp om die van de Eos 300 niet teveel off topic te laten gaan.

Ok de scherpte is wat anders dan we gewend zijn.Maar qua kleuren vind ik die 22 miljoen pixel achterwanden superieur. Ik heb al gelijksoortige shootings gezien tussen enerzijds 4x5 en 22 miljoen.En echt het verschil is ronduit opmerkelijk. Als we nog verder gaan met de kwaliteit is film volgens mij een gepasseerd stadium. Tuurlijk verf bestaat ook nog altijd.

Tuurlijk kan dat.

Muziek: digitaal
Film: digitaal
‘Video’: digitaal
Data-opslag: digitaal
Fotografie: dus ook digitaal.

In feite is in de consumentenmarkt film al lang verslagen.
Er worden meer digitale foto-camera’s verkocht dan ooit en het is slechts een kwestie van tijd voordat je op zoekt moet naar een conventionele ‘film’-camera.

Kwestie van tijd. Het heeft vooral met het milieu te maken. Als ik de lijn door mag trekken naar de grafische industrie, dan zag je daar digitaal eerst aarzelend, en daarna snel opgang maken. Ook omdat de milieutoeslagen op ontwikkelchemie niet misselijk zijn.

Digitale fotografie heeft echter nog wel een aantal minpunten. Zelf vind ik het lang duren voordat een digitale kamera gebruiksgereed is. Bij een conventionele kamera kan je snel ff foto’s maken door je kamera te pakken en de belichting (die je door ervaring wel een beetje weet) in te stellen. Wat betreft de detailering: CCD cellen zullen wat resolutie betreft snel met sprongen vooruit gaan, ongeveer net zoals processoren van computers.

Digitale kamera’s mogen van mij wel zuiniger met batterijen omgaan. Dat vind ik nog echt een nadeel.

[quote:7f86ce774a="Zora la rousse"]Kwestie van tijd. Het heeft vooral met het milieu te maken. Als ik de lijn door mag trekken naar de grafische industrie, dan zag je daar digitaal eerst aarzelend, en daarna snel opgang maken.[/quote:7f86ce774a]

Inderdaad, grafische industrie heeft ook niet gelijk de digitale omslag gemaakt. Hoe kort geleden waren er nog ‘echte’ lithografen? En de minpunten, zoals die er (zoals ook elders hier al beschreven) ongetwijfeld zijn, zullen toch plaats gaan maken voor het gemak en de steeds beter wordende resultaten.

De ‘echte’ fotograaf, die nog niet in de digitale wereld is gedoken, zal zichzelf tegenkomen, want zijn klanten verlangen ook steeds meer digitaal werk!

Overigens de testresultaten van de Nikon D70 al gezien? De Canon heeft er een geduchte concurrent bij denk ik zo!

Er zit nog een gapend gat tussen de zeer bruikbare platen die uit de moderne digi-reflexen komen en dat waar de natte fotograaf tot nu toe de 6x6 of platencamera voor gebruikte. Ik denk dat de moderne reportagefotograaf al vrijwel helemaal is gedigitaliseerd. Het heeft nogal wat voordelen, het rennen en vliegen naar het Lab is ook niet alles. Achterwanden voor een platencamera zijn nog dusdanig prijzig dat je er flink wat werk voor moet hebben om het te kunnen bekostigen. En je moet er een vak bijleren... Verwerking digitaal materiaal is niet niks.

Maar wat er ook gebeurt, digitaal gaat het winnen. De prijs van de fotograaf komt steeds meer onder druk te staan, de snelheid wordt steeds belangrijker en (hela!) de kwaliteitsnorm neemt met sprongen af. Nu al zie je regelmatig fotomateriaal in tijdschriftwen staan dat zo van internet afkomstig is. Even een beetje opkrikken, verscherpen en auto-levels en je hebt weer het noodzakelijkke beeld. het gevoel dat de laatste der lithograven ok gehad moet hebben bij het verlaten van het pand: het was een mooi vak.

[quote:ae0f5e6feb="Torz"]Ok de scherpte is wat anders dan we gewend zijn.Maar qua kleuren vind ik die 22 miljoen pixel achterwanden superieur. Ik heb al gelijksoortige shootings gezien tussen enerzijds 4x5 en 22 miljoen.En echt het verschil is ronduit opmerkelijk. Als we nog verder gaan met de kwaliteit is film volgens mij een gepasseerd stadium. Tuurlijk verf bestaat ook nog altijd.[/quote:ae0f5e6feb]

Ik neem aan dat je het over die 4x5" achterwanden hebt voor technische camera’s. Die neem je niet zomaar even mee. De kwaliteit is inderdaad superieur aan film, er is geen ‘ruis’ die door het zilvermateriaal wordt veroorzaakt. Je moet wel een investering doen van tienduizenden euro en de beschikking hebben over een studio.
Een heel ander verhaal wordt het met 35 mm; mijn serieuze fotowerk maak ik nog steeds met een analoge Nikon F80, de dia’s of zwart/wit-negatieven scan ik met mijn Nikon CoolScan IV ED; SilverFast 6 AI is echt heel mooie scansoftware, daarmee krijg ik resultaten die je niet gauw evenaart met een digitale reflex. Ik kan in Photoshop blijven inzoomen en detail blijven zien. Natuurlijk is het kwestie van tijd, digitaal wordt in een razendsnel tempo beter en eerlijk gezegd spreek ik nu over een situatie van twee jaar geleden.
Wel wordt nogal eens over het hoofd gezien dat film nog steeds het betrouwbaarste opslagmedium is. Een CD/DVD heeft niet de levensduur van een film en je moet zeker een reservekopie van ieder schijfje hebben…
Wat niet wegneemt dat ik mijn digicammetje altijd bij me heb, want het toch wel erg leuk :slight_smile:
Maar die combinatie van toonschaal en textuur van een Ilford Delta 400 z/w-film is toch wel erg mooi, maar dat past meer in het referentiekader van de schilderkunst.

In de professionele fotografie, daar waar gewerkt wordt voor 'de klant', zie ik om mij heen dat de overstap al is gemaakt. In de fotografie als beeldende vormgeving wordt nog wel veel zilver gebruikt, maar daar zitten ook de mensen die soms met heel oude technieken heel mooi werk maken.

Yep, voor drukwerk volstaat digitaal ruimschoots, de workflow is zoveel sneller, je zou gek zijn als je daaromheen zou wandelen. Ik ben een begenadigd amateur die zijn rustpuntjes weet te halen uit het ontwikkelen van zijn zwart/wit-filmpjes...

ik heb jarenlang dat wat niet zo maar zichtbaar is zichtbaar gemaakt (als knechtje in de wetenschap). Uiteindelijk was de digitale fotografie zowel een zegen als onze ondergang. Hoewel hij de vakkennis van het belichten mist kan de wetenschapper het nu allemaal zelf.

Misschien mag ik aan mijn vorige bericht nog een derde catagorie toevoegen. de picturale fotograaf; ikzelf dus, in mijn vrije tijd. Het vastleggen van het familiegebeuren en, niet het minst onbelangrijke, het stimuleren van fotografische interesse bij mijn kinderen. De digitale fotografie wint het daar.
Wat moet ik nog met verhalen over metol en natriumthiosulfiet? Als je weet dat ze in de toekomst digitaal gaan fotograferen, léér ze dat dan. Het beeldend aspect is hier m.i. belangrijker dan het aanleren van oude technieken,
De enkele exemplaren die iets willen weten over albuminedrukken of zilvermaskers leren dat uit eigen interesse.

Ja digitaal is mooi hoor, het werkt in veel gevallen goed. Zeker bij de 6 megapixel speigelreflex camera's(bijv Nikon D100).

Echter ga je een spiegelreflex gebruiken van 14 Megapixel (Kodak) dan komen er flink wat beperkingen naar boven wat betreft gevoeligheid, ruis en kleur artefacten langs contrastrijke delen van het beeld. Dit wordt met name veroorzaakt door fysieke beperkingen van het grote aantal pixels per vierkante cm. Alleen bij een perfekte ruime belichting valt er voor de prof goed mee te werken.

Helaas wil de klant niet tegenwoordig niet meer betalen voor het ruime gebruik van analoge film, polaroid materiaal en scannen.

Helaas heb ik geen ervaring met middenformaat achterwanden.

Digitale fotografie heeft de fotografie nog meer toegankelijk gemaakt dan ze al was.

Het direct zien van een resultaat kan, indien er bewust met omgegaan wordt, leiden tot betere fotografie en fotografen.

Het moeilijkste aan digitale fotografie vind ik het immense verschil tussen het niet tastbare beeld op een scherm en het beeld dat een object wordt op papier.

Verslaan, op welk vlak ?

Als fanatiek tegenstander van alles wat naar digitale camera’s ruikt, moet ik toegeven dat op
sommige punten analoog de slag reeds verloren heeft; denk aan sportjournalisten, makelaars
bruidsfotografen, de meeste amateurs etc. Ja ik moet toegeven dat voor allerlei toepassingen
de digitale camera ‘gewonnen’ heeft, ondanks al zijn tekortkomingen.

Een van die tekortkomingen, het feit dat er met pixels wordt gewerkt, breekt je echter vroeg of laat op.
Neem een film, print het op echt fotopapier, ongeacht de mate van uitvergroting, het blijft mooi.
Grote korrel, fijne korrel maakt niet uit.

Bovendien heb je een keuze. Een keuze welke film jegebruikt. Hier schuilt het wezenlijke verschil:
je kiest een film om zijn eigenschappen, zijn karakter.

Dit gaat niet bij een chip. Pixels zijn pixels, en daarbij: als je ze ziet is het lelijk.
Grotere chips, meer pixels, goedkoper… 't zal allemaal best, maar ik zie in de toekomst geen
digitale camera met de keuzeknop ‘tri-x’ of ‘velvia’, ‘kodachrome’ ‘fuji-800 press’ etc.

De slag is al verloren vrees ik, maar niet omdat de wedstrijd tussen mooi en lelijk gaat maar
om snelheid, kostenbesparing en dat soort zaken. Opdrachtgevers zijn al snel tevreden, zeker
als er een kwartje bespaart kan worden, het waren altijd de fotografen die streefden naar perfectie,
naar een gevoel, dat ze met dié film of dat procede konden bereiken, maar nu hebben ze een
digiback en Photoshop en een Epson en fin-art papier en kunnen ze alles zelf in een handomdraai,
maar het wordt er allemaal niet mooier op, zucht.
Zelf loop ik net zo hard mee, je moet wel anders mis je de boot maar als het gaat om pure schoonheid gaar er niets boven chemie. Amen.

Misschien mag ik een reactie geven. Als pure amateur. Zelf heb ik nog een nikon FM2, maar ook een nikon coolpix digitale camera. En als ik dan zie hoe mijn dochter van 15 daar mee omgaat en foto's maakt dan is dat toch wel heel leuk en drempelverlagend voor de kiekjes. Gewoon even snel enkele tientallen foto's maken, op de computer zetten en dan zie ik haar die bewerken met photoshop elements. Dat doe je toch niet met analoog. Ondanks alle hiervoor geschetste nadelen van digitaal is dat toch voor de simpele fotograaf (lees... IK) toch wel erg leuk.

[quote:b2f9aac833="mekkie"]maar ik zie in de toekomst geen digitale camera met de keuzeknop 'tri-x' of 'velvia', 'kodachrome' 'fuji-800 press' etc.[/quote:b2f9aac833] Het zal mij niets verbazen als dat uiteindelijk toch komt...

De techniek blijft innoveren, en verbeteren. Zoals een chip nu al verschillende ASA
waarden kan imiteren, zal het mij niets verbasen als in de toekomst ook de warmte
en sfeer van diverse films nagebootst kan worden.

Iemand die beweert dat het nooit zal komen zit denk ik in de ontkenningsfase…
Het is nu nog niet zo ver, maar dat betekend niet dat we daar nooit gaan komen hè…

Fotograferen is nog steeds een kwestie van kijken en vastleggen, of je het nu digitaal doet of op film doet imho er niet zoveel toe. Ik doe het sinds mens en heugenis met erg veel plezier; sinds een half jaartje heb ik er een digicammetje bij, een heel handig en vooral compact dingetje, past zo in mijn broekzak. Heb er een aantal hele leuke portretjes mee weten te maken en zie het als een welkome aanvulling.

Maar dada, dat was de discussie niet. De vraag is of de digitale techniek al ver genoeg is om de natte fotografie volledig aan de kant te zetten.

Dat het allemaal sneller gaat dan gedacht blijkt wel uit de aardverschuivingen bij de traditionele fotogiganten Agfa, Kodak en Fuji.

Dat een fotograaf met een weggooicamera mooiere plaatjes kan maken dan een janlul die met een dikke portemonnee even een DX1 heeft gekocht is evident.

Op een of andere manier is overigens dit besef nog niet bij de opdrachtgeves aangekomen. Waar niemand er aan twijfelt dat een schrijver niet het potlood hanteert maar zijn brein, denkt menigeen dat het heel goed mogelijk is om de jourmalist ook een Digital Ixus mee te geven voor een paar fraaie portretfoto’s bij het artikel.

De discussie dreigde even te verzanden in het bekende 2-kampen gedoe en ik probeerde even pas op de plaats te maken door het genoegen van het fotograferen aan te stippen. Het is duidelijk dat de markt digitaal heeft omarmd en ook tekenend, door de hedendaagse technologieën is men half ontwikkelde producten als vanzelfsprekend gaan zien. Ik kan wel tikken dat ik een digitale SLR pas als volwaardig ga zien als de sensor het formaat 24 x 36 mm heeft, een gevoeligheid van 400 ISO fatsoenlijk kan afhandelen en dat alles voor een redelijke prijs. Maar dan zou ik naar mijn gevoel toch voorbijgaan aan de essentie: het genoegen dat je beleeft als je kwalitatief goed spul in elkaar weet te draaien. Je kunt een hoop kopen, alleen creativiteit niet. Dat heb je of heb je niet...

[quote:a720647e43="mekkie"]Een van die tekortkomingen, het feit dat er met pixels wordt gewerkt, breekt je echter vroeg of laat op. Neem een film, print het op echt fotopapier, ongeacht de mate van uitvergroting, het blijft mooi. Grote korrel, fijne korrel maakt niet uit.

Bovendien heb je een keuze. Een keuze welke film jegebruikt. Hier schuilt het wezenlijke verschil:
je kiest een film om zijn eigenschappen, zijn karakter. [/quote:a720647e43]

Tja, je bent ook maar een kind van de tijd, he? Oftewel het is maar wat je gewend bent. Over een paar jaar vindt een hele generatie die korrel maar lelijk, ouderwets.

En qua keuze: die heb je in Photoshop ook. Ruimschoots, zelfs.

In het ‘westen’ (Europa, USA) vinden we het analoge prettig voor de ogen, vandaar dat TV series op film gedraaid worden, of dat video wordt gefilterd zodat het eruit ziet als film. In Japan hoef je daar niet mee aan te komen, die willen keihard, uiterst scherp video op hun superplasma’s (TV).

Ook nog een kwestie van cultuur, dus…

@dada Daar heb je helemaal gelijk in. Maar dat was mijn bedoeling ook: apparatuur en techniek zijn een, kijken / fotograferen is twee.

Ik heb een lange historie in donkere kamers, van zolderkamertje tot vaklab. Ik fotografeer al weer een aantal jaren vrijwel uitsluitend digitaal, met wisselend plezier. Maar na laatst weer een dagje met een F4 te hebben rondgelopen merk ik dat je toch ook ánders fotografeert.